بسم الله ...
اشعار ميلاد امام زمان عليه السلام
منبع : دوستداران حاج منصور
ای لسانت لسان پیغمبر *** وی بیانت بیان پیغمبر
ای زمانت شبیه رستاخیز *** در دهانت زبان پیغمبر
ای فدای صدای تکبیرت *** وی به گوشش اذان پیغمبر
هست از پا تا سرت ای سَرور *** با تو سرو روان پیغمبر
ناز را، خال آل هاشم را *** داری ای صد نشان پیغمبر
گیسویت ریخته به شانه توست *** زلفی از گیسوان پیغمبر
کَمَرت، چهار شانه ات، قدمت *** هست آیینه دان پیغمبر
ای خدا گونه، گونه گندم گون *** گونه گونه شاب پیغمبر
ای خوشا لب به خطبه بگشایی *** سوره ترجمان پیغمبر
نفس تو نفس حیدر کرار *** جان تو هست جان پیغمبر
رزم تو رزم بی امان علی است *** ای توانت توان پیغمبر
دولت توست دولت زهرا *** ای امید نهال پیغمبر
ای امام محمدی سیما *** ای نهان و عیان پیغمبر
قرنها عمر بی خزان داری *** ای همیشه جوان پیغمبر
ابر تیره ز آفتاب بگیر *** زلف پیچیده را نقاب بگیر
همه حلال مشکلاتی تو *** به خدا کشتی نجاتی تو
قرة العین آل زهرایی *** چشم را چشمه حیاتی تو
شب میلاد تو شب رحمت *** پس حسین دگر به ذاتی تو
عیدی تو برات آزادی است *** خلق را برگه براتی تو
ای بنازم شهادتین تو را *** هم حیاتی هم مماتی تو
هفتمین روز از ولادت تو *** شد ندا آخر ولاتی تو
این تو هستی هُدات مهدیین *** بحر مستضعفین هماتی تو
روی کتفت نوشته جاء الحق *** زهق الباطلی نشاطی تو
هر امامی به یک صفت معروف *** صاحب اعظم صفاتی تو
نُه امام زمینیان تنها *** که ولی همه کُراتی تو
زمزم از روی تو کند فوران *** جاری نیل تا فراتی تو
مدعی را چه به رویت *** منکر این مکاشفاتی تو
مهدویت که نیست بازیچه *** کِی طرفدار سیئاتی تو
انحرافات انتظار تو نیست *** دشمن این مزخرفاتی تو
امر، امرِ تو، حکم، حکمِ شماست *** به خدا قاضی القضاتی تو
همه خلق پایبست شما *** دست رهبر میان دست شما
هر کجا آشیانه ای داری *** تا دل ماه کرانه ای داری
تو برای هدایت هر کس *** در مسیرش بهانه ای داری
ای خوش آن دم که با اناالمهدی *** بر لب خود ترانه ای داری
ای قدوم تو بر فراز فلک *** سایه جاودانه ای داری
گرچه خیمه نشین صحرایی *** هر طرف آستانه ای داری
با وجودی که ما مسلمانیم *** تو به یک خیمه خانه ای داری
در دل هر محب منتظرت *** جمکران یگانه ای داری
گاه با بهترین رفیقانت *** محفل دوستانه ای داری
با محبان خاص خود گاهی *** صحبت مشفقانه ای داری
با علمدار انقلابت گاه *** گعده عاشقانه ای داری
چه کسی گفته غایبی آقا *** سایه در هر میانه ای داری
نیمه شبها که تا طلوع سحر *** کربلایی نشانه ای داری
به دعا گویی که مشغولی *** چه غم مخفیانه ای داری
نکند یاد زخم بازویی *** یا غم درد شانه ای داری
نکند در دل رقیه ایَت *** روضه ناز دانه ای داری
ای که با هر بهانه میگریی *** چه دل پر بهانه ای داری
کِی اشاره کنی بر آن دو نفر *** بَه چه عصر و زمانه ای داری
ای علمدار سرمدی برگرد *** ای نگار محمدی برگرد
